

1643 “부부애는 전체성 곧 인격 전체의 모든 부분 ─ 육체와 본능의 요구, 감정과 애정의 힘, 정신과 의지의 소망 ─ 을 포함한다. 부부애는 육체의 일치를 넘어, 한마음 한 영혼을 이루는 깊은 인격적 일치를 도모하는 것이며, 저 결정적인 상호 증여의 불가 해소성과 신의를 요구한다. 그리고 부부애는 출산의 문을 열어 놓는다. 한마디로 이것은 모든 자연적 부부애의 정상적 특성들이지만, 그 특성들을 정화하고 강화할 뿐 아니라 승화시켜서 그리스도교적 가치의 표현이 되게 하는 새로운 의미가 덧붙여진다.”[166]
1643 “Coniugalis amor secum infert universalitatem, in quam ingrediuntur omnes partes ipsius personae - postulationes corporis et instinctus, vires sensuum et affectuum, desideria spiritus et voluntatis -; spectat ille ad unitatem quam maxime personalem, quae videlicet ultra communionem in una carne sola nihil aliud efficit nisi cor unum et animam unam; poscit vero indissolubilitatem ac fidelitatem extremae illius donationis mutuae et patet fecunditati. Paucis verbis de communibus agitur proprietatibus naturalis cuiuslibet amoris coniugalis, atqui nova cum significatione, quae non tantum purificat eas et confirmat, sed etiam tantopere extollit ut fiant declaratio bonorum proprie christianorum”.
166. 요한 바오로 2세, 교황 권고 「가정 공동체」, 13항: AAS 74(1982), 96면.