

1886 사회는 인간의 소명을 실현하는 데 반드시 필요한 것이다. 이 목적을 달성하기 위해서는 “물질적이고 본능적인 차원을 내적이고 정신적인 차원에 종속시키는”[8] 정의로운 가치 체계가 존중되어야 한다.
인간 사회는 무엇보다도 먼저 정신적인 것으로 간주되어야 한다. 사회를 통해 사람들은 진리의 빛 안에서 지식을 교환하고, 권리를 행사하며 의무를 수행하고, 도덕적인 선을 추구하도록 자극을 받으며, 모든 아름다운 것에서 우러나는 합당한 즐거움을 나누고, 변함없는 마음으로 자신의 가장 좋은 것을 서로 나누고자 하며, 영적 가치들이 언제나 더 풍요롭게 완성되기를 열망한다. 이러한 가치들은 문화 활동, 경제생활, 사회 조직, 정치 운동과 체제, 입법, 그 밖의 모든 분야를 고무하고 이끌어야 한다. 이로써 사회는 인간 공동체를 이루면서 끊임없이 발전한다.[9]
1886 Societas prorsus est necessaria ut vocatio humana ad effectum adducatur. Ad hunc obtinendum scopum, oportet iustam valorum observari hierarchiam quae “materialia ac naturalia interioribus et spiritalibus subiciat”.
“Hominum igitur societas [...] primum omnium tamquam res quaedam ad animum praesertim pertinens est habenda; per quam homines, veritatis lumine collustrante, rerum cognitiones inter se communicent; iura sua vindicare et officia exsequi possint; ad bona animi appetenda incitentur; e qualibet re decora, cuicuimodi ipsa est, iustam voluptatem mutuo capiant; perpetua voluntate inclinent ad optima ipsorum quaeque in alios transfundenda; studiose spectent ad aliorum animi bona in animum suum convertenda. Quae quidem bona simul afficiunt, simul omnia dirigunt, quae ad doctrinas, ad rem oeconomicam, ad civium coniunctionem, ad rei publicae progressus et disciplinam, ad legum praecepta, ad reliquas denique partes pertinent, quae extrinsecus hominum communitatem constituunt continenterque explicant”.
8. 요한 바오로 2세, 회칙 「백주년」, 36항: AAS 83(1991), 838면.
9. 요한 23세, 회칙 「지상의 평화」, 36항: AAS 55(1963), 266면.