

2566 인간은 하느님을 찾는다. 하느님께서는 창조를 통하여 모든 피조물을 무(無)에서 유(有)로 불러내신다. “영광과 존귀의 관을 쓴”[1] 인간은, 천사들 다음으로, “온 땅에 주님 이름, 이 얼마나 존엄한지”[2] 알아볼 수 있다. 죄 때문에 하느님과 비슷함을 잃어버린 뒤에도, 인간은 자신의 창조주 모습을 여전히 간직하고 있다. 인간은 자신을 존재하도록 부르시는 분에 대한 갈망을 간직하고 있다. 모든 종교는 이러한 인간의 본질적인 추구를 입증해 준다.[3]
2566 Homo in Dei est indagatione. Deus omne ens per creationem ex nihilo vocat ad exsistentiam. Homo, gloria et honore coronatus, post angelos, capax est agnoscendi quam magnum sit Nomen Domini in universa terra. Homo, etiam postquam suam similitudinem cum Deo perdidit per peccatum, ad imaginem permanet Creatoris sui. Desiderium conservat Illius qui eum vocat ad exsistentiam. Omnes religiones hanc hominum indagationem testantur essentialem.
1. 시편 8,6 참조.
2. 시편 8,2 참조.
3. 사도 17,27 참조.