

751 ‘교회’(라틴 말 Ecclesia는 그리스 말의 ek-kalein ‘밖으로 부르다’에서 나옴)라는 말은 ‘불러 모음’을 뜻한다. 이 단어는 일반적으로 종교적인 성격을 지닌 백성의 집회를 가리킨다.[124] 이것은 그리스 말 구약 성경에서 하느님 앞에 모인 선택된 백성들의 집회, 특히 이스라엘이 하느님의 율법을 받아 하느님의 거룩한 백성으로 세워진 시나이 산의 집회에 자주 사용된 용어이다.[125] 그리스도를 믿는 사람들의 초기 공동체는 스스로를 ‘교회’(Ecclesia)라고 부름으로써 자신들이 그 집회의 계승자임을 자처한다. 하느님께서는 세상의 모든 극변에 이르기까지 당신의 백성을 교회로 ‘불러 모으신다.’ Church(영어), Kirche(독일어)의 어원인 그리스 말 Kyriake는 ‘주님께 속한 모임’을 의미한다.
751 Verbum “Ecclesia”[ἐκκλησία, e verbo graeco, ἐκ-καλεῖν, vocare ex] “convocationem ”significat. Congregationem denotat populi, generatim indolis religiosae. Hoc verbum frequenter a Vetere Testamento graeco adhibetur pro congregatione populi electi ante Deum, praecipue pro congregatione Sinai ubi Israel Legem accepit et a Deo tamquam Eius populus sanctus constitutus est. Se “Ecclesiam”appellans, prima communitas eorum qui in Christum credebant, huius congregationis se agnoscebat heredem. In ea Deus populum Suum ex omnibus terrae “convocat” finibus. Verbum Κυριακή, ex quo Church, Kirche derivantur, significat “illam quae ad Dominum pertinet”
124. 사도 19,39 참조.
125. 탈출 19장 참조.